Ander eta Yul. Ander, espetxean zigorra bete ondoren, aitaren etxera itzuli da, beste norabait joateko baliabiderik ez duelako. Itzulerako bidaian, oroitzapen eta premonizio zaharrak pilatzen zaizkio barruan, eta, alde egiteko indar berarekin, jatorrira proiektatzen dute. Itzulerak familia baten nostalgia itzultzen dio, zeinarekin edozein harreman mota moztu baitzuen, eta zeharkatzen dituen hiri-paisaiak, bere barrenak mugituko dituen maitasun baten aurrean kokatzen du; zoriontasuna ukatua balitzaio bezala. Itzulerak, dena dela, berriro Yulekin elkartzen dio mendi zein ikasketako bere lagun onenarekin.