Artxiboa

Esan nion zinemagilea nintzela, eta ezer ez da aldatu. Bazterretan barrena doa arima erratua, inoiz seguru, inoiz bere buruaz etsita. Gorputza, ordea, gorputza bada: eta da eta da eta da eta ez dauka non.

GIBa duten haur talde gaixo batek euren egunerokotasunari buruz hitz egin digu marrazketa tailer batean egin zituzten irudien bitartez.

Ines ekialdeko herrialde batera joan da Ámár laguna bisitatzera. Elkarrekin egin zuten bidaia bateko oroitzapenak berreskuratzen lagun diezaion nahi du; izan ere, bere koadernoetan gordetzen dituen bidaiako marrazki eta oharrak baino ez dira geratzen.

Carolinek kalea zelatatzen du leihotik. Atean giltzak entzutean ikaratu egiten da. Senarra da, Nathan. Haren eskuetara iritsi da hil berri den neska baten loteria txartel saritua. Saria kobratzea etikoa ote den eztabaidatzen hasten dira eta Nathan konbentzitzen saiatzen da…

"Hezurbeltzak" inongo hiztegitan agertzen ez den euskarazko hitza da. Existitzen ez den hitza, sozialki ikusezinak diren jende-taldeak mespretxuz izendatzeko. Bere hitzez hitzeko itzulpena «huesos negros» da.

Hélène Cixousek zioen moduan, inoiz ezagutu ez den espezieko milioika lursagu, milaka urteko kulturaren oinarri kontzeptuala birrintzen ari diren garai horretantxe bizi gara.

Mireni, kafea ordaintzerakoan, askotan txandapasa egiten diote. Baina bere dendatik norbaitek alkandora bat lapurtu duela konturatzen denean ez dago prest beste behin etsipenean erortzeko.

Askotan, desagertutakoak hildakotzat jotzen dira. Maite izan dituztenek, ordea, haien gorpuak ikusi behar dituzte agur esan ahal izateko.

“Lan egitera bidaliak”, “bizirik irautera egotziak”. Hau da gaur egungo Afrikan milioika umeek bizi duten errealitate gordina.

Ahmedabaden, Isabelek animazio tailer bat ematen dio tatuaje-artista talde bati, Mehndi-a. Ametsei buruzko elkarrizketak egingo dizkie: Ramiak hegan egin nahi du, Saadiyak emakumezkoen parlamentu batekin egiten du amets, Shubhashreek Suitzara bidaiatu nahi du, eta Samirak independentzia aldarrikatuko du raparen bidez.

Gizon batek bere itsu-txakurra galdu du. Bakarrik eta ilunpean hiri handi batean, bere benetako indarra bere ahultasuna aitortzean datzala ohartu da.

Ane eta Andrea larrua jotzen ari dira, eta egarri dira. Beren logelatik kanpo bizitzak aurrera darrai, baina haiek segi egin nahi dute, ez dute gelditu nahi orain azkenean elkarrekin daudenean. Elkar musukatu eta larrua jotzen dute beren indar guztiak agortu arte ia, kanpotik laguntza etortzen zaien arte salbatzera.

Santa Ageda bezperako ospakizuna baliatuta, jendea, bertsolariekin batera, etxez etxe ibiltzen da jai giroan makilen erritmoan bertsoak kantatzen. Maialen Lujanbio bertsolariak genero indarkeriaren salaketa gordina egiten du. Bertsoz bertso, gure gizartean horren txertatuta dagoen eta gainditu ezin dugun indarkeria matxistaren hainbat adierazpen salatzen dira.

Ingurumen krisia dela eta kolapsoan dagoen komunitate txikiko biztanleria ahal bezala moldatzen da bizitza berrira. Pribilegiatuak Carpe Diem pentsakizunari lotuta, bizirauteari eutsi nahian besteak. Zer da etorriko dena? Besterik ezean, zerbaitek salbatuko gaitu?

Euxebiren aita bera jaio baino lehen hil zen fusilatuta. Laurogei urte geroago, hobia aurkitu dute. Hogei bat artista gazteren sormen elkarlanaren fruitua da Areka.

1978an, metalaren hitzarmen berri bat negoziatzen ari direla, militante libertario talde batek jarrera erradikala defendatzen du fabrikako kideen aurrean, langile mugimenduaren banaketa etsipenez bizi duten bitartean.

Harremana hautsi eta urte batzuetara, Taniak eta Joseanek elkar topatu dute berriz energia berriztagarrien inguruko kongresu batean. Taniak asko dauka Joseani esateko.

Marixa, 22 urteko gaztea gurasoen etxean bizi da. Logela eta egonkortasuna hankaz gora dituela, egoera lehertzen zaio. Familiatik kanpora bilatzen du babesa, laguna duen Leirek lagunduko du horretan. Amarengandik askatzeak libreago egingo duela erabakita, etxetik joateko hautua egiten du.

Junek bere lehen udako lana aurkitu du: Constance zaindu behar du, sentibera den eta maitasunaren beharrean dagoen neska bat. Azkenean bere konfiantza bereganatzea lortzen duenean, Juneri urte osoan bere haurtzaina izateko itxaropena pizten zaio. Junek, neskaren zale egin ahala, klase-harremanen indarkeria eta bere nortasunaren ukazioa ezagutzen ditu.

Denboraldi batez ama ikusi gabe egon ostean, Angel Marik indarrak hartu eta hura dagoen zahar-etxera bisitan joatea erabakitzen du. Gogorra egiten zaio ama horrela ikustea; seme-alabak ezagutzen ez dituen amona baten moduan.

Nai Phnom Penh-en (Kanbodia) bizi den mutiko bat da. Azkenaldian amesgaiztoak izaten ari da "Yeak" delakoarekin, gaizki portatzen diren haurrak jaten dituen "khmer" tradizioko munstroarekin. Michaelek, eskolan duen ingeles-irakasleak, munstroak ez direla existitzen esaten dio, haurren ipuinak direla. Baina egia oso desberdina da.