Artxiboa

1914tik 1982ra bitartean fikziozko Bizkarsoro herrian gertatzen diren bost istorioren bitartez, euskaldunek jasandako jazarpena kontatzen du lanak.

Hasierako denboraren zurrunbiloaren ilunean deabruak ziren jaun eta jabe lurrean. Desberdinen arteko borroka latzaren ondorioz, giza arraza behin betiko galtzeko zorian zegoen. Halako batean, tribu handienetako aztiak bildu egin ziren, beren indarrak batzeko asmoz, batu ere, deabruak atera ziren putzura berriro bota, egotzi eta azpiratu nahian, bildu ere. Gizateriaren biziraupena kinka larrian zegoen, aztiek egin zezaketenaren esku.

1938an Saturrarango emakumeen kartzela Espainiako Gerra Zibilean jazotako ankerkeriarik basatienaren lekuko izan zen. Victoria, errepublikar baten alarguna, ahizpa eta semearekin batera sartuko dute Saturrarango emakumeen kartzelara. Mesedetako mojen ardurapean dago kartzela, eta preso dauden emakumeei haurrak kentzen dizkiete erregimenaren aldeko familien esku uzteko Espainiaren onerako dela esanez. Emakume presoen bizitza amesgaizto bihurtzen dute.

Bartzelona erdialdeko kaleetan izan duen istripu batek piano karrera zapuztu dio Ainhoari. Ordura arte izandako bizitza sentimentalak ere ez dio poztasun handirik ematen: istripua izan eta pixka bat lehentxeago Imanol ezagutu zuen baina sentimenduak adierazteko duen zailtasunak eragotzi dio bizitza harekin partekatzea. Bere beldurren arrazoia duela hogei urte ikusi zuen ETAren atentatua izango da.